خاطره ها

برای ارسال خاطره ابتدا وارد سایت شوید.×
۱۳۹۶/۳/۲۶ ۱۹:۵۹:۵۴
آخرین حضور: ۱۳۹۶/۳/۲۶ ۱۹:۵۹:۵۵

سلام خانوما و خانوم خياباني عزيز☺️

من اخراي بارداريم با پيجتون اشتا شدم و تمام شرح زايمان هارو ميخوندم و پياده روي هامو داشتم و ورزش روي توپ رو داشتم و تاب لگني و قر كمر و داشتمهفته اخر هم ك تخم شويد دم ميكردم و ميخوردم ☺️ من از شهر قم هستم و بارداري اولم و در سن ٢١ هستم زمان بارداريم تا ٤١ هفته گذشت تا اينكه بيمارستان تصميم گرفت با امپول فشار بستريم كنن! سونوي اخر هم گفته بود بچت درشته و زايمان طبيعي نميتوني و بتوني هم سخته اما چون دكترم گفته بود رحمت نرم و لگنت خوبه قبول نميكردم تا اينكه با دهانه رحم ٢.٥ بدون درد بستري شدم و موقعي ك دردام توي ١٠ دقه ٥ تا بود و خيلي هم عالي و قابل تحمل و با استفاده از تكنيك هاي تنفس تونستم كنترل كنم! اما يهو متوجه شديم ني ني مدفوع كرده و مجبور شدم ك تن بدم به سزارين در حالي ك اصلا راضي نميشدم اما خداروشكر سزارين خيلي خوبي داشتم و ناراض نبودم! خواستم بگم اگه ديديد مجبور شديد ك سزارين بشيد اصلا استرس نگيريد و اينو قبول كنيد ك سزارين اون قد هم بد نيس فقط مراقبت ميخواد همين! امروز روز دهم ام بود و فردا ميرم بخيه هامو بكشم☺️☺️ ممنونم از پيج عاليتون مطمئنم اگه بچم مدفوع نميكرد زايمان طبيعي خوبي داشتم

بچم ٣٧٠٠ و ٤١ هفته و بيمارستان ايزدي و دكتر عملم دكتر صدري زاده ك فوق العاده بودن

۱۳۹۶/۳/۲۲ ۰۸:۴۱:۴۵
آخرین حضور: ۱۳۹۷/۲/۲۴ ۱۲:۴۳:۳۸

سلام ب همه

اول اینو بگم که من خیلی خوشحالم که با این سایت آشنا شدم هم دوستای خوب که بهم راهنمایی می کنن هم مطالب این سایت که خیلی مفید بوده برامlove

من امروز یعنی 96/3/22 روز دوشنبه تولدمهcake و خیلی هیجان دارم چون این تولد با تولدای دیگه یه فرقی داره و اونم اینه که من باردارم و منتظر تولد پسرکوچولومون این ی حس قشنگیه که توی روز تولدت نی نی داشته باشی البته تو شکمت  و قراره امروز کلی از طرف همسرجان سورپرایز شمgiftanim2-21 ....خواستم این خاطره رو ثبت کرده باشم چون برام خیلی با ارزشه

امیداورم سال دیگه من و پسرم و همسرم باهم تولدمو جشن بگیرم.

زندگی زیباست

پس مثبت بیاندیشvalentine

۱۳۹۶/۳/۱۶ ۰۰:۲۸:۱۵
آخرین حضور: ۱۳۹۶/۳/۱۸ ۱۴:۳۵:۲۵

سلام، ممنونم از اینکه این فضا رو ایجاد کردید، من دوران بارداری پر خطری داشتم البته برای خودم فقط واسه بچه ام هیچ مشکلی نداشت، خیلی علاقه داشتم که طبیعی زایمان کنم هفت ماه بودم  صبح زود که شوهرم بیدار کردم ديگه از درد آروم و قرار نداشتم کمرم به شدت درد میکرد منم که بارداری اولم بود و خیلی کم تجربه نمیدونستم دردم به خاطر چيه چون سابقه کمر درد داشتم فکر میکرد به خاطر بارداریم به کمرم فشار اومده تا اینکه انقدر دردام زیاد منم رفتم پیش دکترم، دکترم وقتی بهش توضیح دادم بهم خندید معاینه ام کرد گفت  فورا برو بیمارستان الان که زایمان کنی منم فورا رفتم بیمارستان وای انشلا که قسمت هیچکس نشه بره اون بیمارستان هيچي که دکترم دستور بستری اورژانسی داده بود و گفته بود که به خاطر اینکه حالم بد نشه لحظه به لحظه کنترل کنن ولی از بدبختی ام يه انترن اومد بالا سرم و گفت باید خودم معاینه کنم (وای امیدوارم اونم وقتی حامله شد همانقدر اذیت بشه که من اذیت کرد) معاینه وحشتناکی انجام داد گفت خانم دکتر حرف مفت زده پاشو برو خونه منم هرچي اسرار کردم گفت اگه دوس داری میدازمنت تو بلوک تا صب جیغ بزنن تو گوشت منم از ترس اینکه مبادا بلای سرم بيارن رفتم خونه و به دکترم زنگ زدم دکترمم که واقعا ازش ممنونم يه سری سوال ها ازم کرد که گفت فعلا مشکلی نیست اگه بازم دردت شروع شد فورا برو بیمارستان ديگه درد نداشتم دکترمم وقتی معاینه کرد گفت که جمع شده آمپول نوشت که ديگه تا نه ماهگی زایمان نکنم چون شکمم از شش ماهگی اومده بود پایین خوب بودم تا نزدیک زایمانم که دکترم سنوگرافی قبل زایمان واسه نوشت واسه بررسی وضعیتم که اون روز که سونوگرافی که دادم و جواب گرفتم دنیا خراب شد رو سرم دکتر گفت سی و هفت هفته ای گفتم بله ولی با تعجب نگاهم کرد گفت ببر پیش دکتر وقتی سونو رو خوندم آرزو کردم که بمیرم چون بچه رشد نکرده بود فورا بردم پیش دکتر دکترم معاینه کرد و ارتفاع رحم گرفت گفت شاید سونو اشتباه باشه ولی ارتفاع رحمم هم خیلی کم بود دکتر گفت که باید خاتمه بارداری بدیم چون بدنت ديگه توانایی تامین بچه رو نداره بچه دچار عقب ماندگي رشد شده منم رفتم خونه و با اینکه همه دنیام داغون شده بود گفتم باید خونه رو واسه بچه ام آماده کنم واسه دلخوشی خودم گفتم دکترا چیزی نمیدونن بچه من خیلی خوبه منم خونه رو تمیز کردم و صب رفتم بیمارستان دکترم نوشته بود واسه سزارین ولی يه اتفاق واسه دکترم افتاد که نتونست بیاد گفت که من شیفت به فلان دکتر تحویل دادم فلان دکتر هم که واسه تجربه و مهارتش زبان زد منم خوشحال شدم ولی سر پرستار بخش و ماماها بهم گفت خانم اصلا نرو زیر دستش اون اصلا به مریضا اهمیت نميده تو هم با این شرایطی که داری يه بلایی سرت ميارن منم از ترس از همون راهی که رفته بودم برگشتم به دکترم گفتم دکترم خیلی عصبانی شد با بیمارستان دعواش شد منم منتظر موندم تا دکترم برگرده مطب بعد دو روز رفتم پیشش گفتم دوس ندارم سزارین شم و طبیعی دوس دارم دکترمم قبول کرد گفت تو که انقدر قوی هستی حاضري با شرایط سختی که داری طبیعی زایمان کنی خیلی خوب اونم فورا دستور بستری نوشت شرایطمم توضیح داد واسه بیمارستان و به خودمم گفت حتما بهشون بگي که آمپول فشار تزریق نکنن منم که اون نه ماه که همه نا امید بودن خودم امیدوار خیلی مرتب و تر تمیز رفتم بیمارستان وای اونم چه بیمارستانی آماده شدم برنم بلوک وای چه جای وحشتناکی بود انگار داشتن شکنجه میکرون يه روز گذشت زایمان نکردم هر دکتری هم که میاومد بهم توهین میکردن و میگفتن خانم تو که این شرایطت چرا میخوای طبیعی زایمان کنی دومین روز بود ماما اومد بالا سرم و گفت بهش آمپول فشار بزنید منم گفتم دکترم که گفته نباید تزریق کنید فقط قرص ولی اونا قبول نکردن و گفتن دکتر چیزی نگفته سرم وصل کردن منم که اصلا هیچ دارویی که حتی يه ذره هورمون هم داره نباید به بدنم برسه ده دقیقه بعد سرم روده ام ورم کرد از درد روده ام نمیدونستم چکار کنم هرچي میگفتم داد میکشیدن که خیلی ناز نازی ام بهم توهین میکردن منم خیلی بهم فشار اومده بود طوری که حتی اون زناي ديگه که تو اطاق بودن متوجه بالا اومدن غیر طبیعی روده ام شدن منم گفتم اگه بلای سر بچه ام بیاد دنیا رو سرتون خراب میکنم اونا هم با پررويي تمام بهم گفتن که میمیره به درک اصلا مهم نیست منم از شدت ناراحتی گریه ام گرفت از ترس نمیدونستم چکار کنم چون روز قبلش بچه یکی رو کشته بودن منم از ترس گفتم همین الان ازتون شکایت میکنم اونا هم از ترس که مبادا شکایتهاشون زیاد نشه دکتر متخصص آوردن بالا سرم و آماده ام کردن واسه سزارین، تو اطاق عمل از ترس و استرس داشتم سکته میکردن که بچه ام میمیره یا زنده ميمونه شرایط رو واسه بچه ام آماده کردن بايد میذاشتن تو دستگاه که رشد کنه تحت نظر باشه چون میگفتن.... عمل انجام دادن که يه دفه با حالتی خیلی متعجب داد زدن خانم دکتر فورا بیاید منم نمیدونستم چکار کنم فکر میکردم مشکلی داره یا مرده ولی وقتی خانم دکتر اومد چند با گفت خدایا شکرت منم که گیج شده بودم و نمیدونستم چه خبره که دکتر گفت این معجزه اس چون هیچکس انتظار نداشت که بچه ام انقدر وزنش بیشتر از اون چیزی باشه که تو سونو هام نشون داده بود خیلی هم شرایطش هم عالی بود حتی واسه یه لحظه ام بچه ام رو نذاشتن تو دستگاه بعد اون انقدر که خسته بوده ام و يه هفته ام بود نخوابیده بودم خوابم برد ديگه از هيچي خبر نداشتم تا وقتی که بیدار شدم و بهترین هدیه زندگیم رو کنارم دیدم ( اون بیمارستان اصلا شرایطی خوب نداشت، بلوک زایمانش انقدر سرد بود که از سرما دو تا پالتو پوشیده بودم،  وقتی سر بچه ها ميومد پایین تازه بلندش میکردن میکردن تو يه اتاق ديگه وای بیمارستان نبود سلاخ خونه بود، بیمارستان بعثت سنندج)  ببخشید که سرتون رو به درد آوردم ولی خواستم بدونيد که تو اون بیمارستان چه بلای سر آدما ميارن تا خودتون نبينيد باورتون نميشه چه وحشتناک

۱۳۹۶/۳/۱۰ ۲۲:۲۶:۰۱
آخرین حضور: ۱۳۹۶/۴/۲۷ ۰۰:۴۶:۳۴

سلام دوستان  من  هم مهر ماه سال نود و شش با زایمان طبیعی  مامان شدم  که چهار ماه اول بارداری ویار وحشتناکی داشتم اصلا هیچی حتی آب هم که میخوردم میاوروم بالا دوماه بودم که پشیمون شده بودم میخواستم بچه رو سقط کنم که همسرم میگفت تحمل کن چند روز دیگه ویارت خوب میشه خلاصه چندین بار بخاطر ویار زیاد تصمیم داشتم سقط کنم که همسری مانع میشد تا دیگه با بدبختی ۴ ماه تموم شد و شروع ماه ۵همه چی به روال عادی پیش رفت و بارداری بدون هیچ مشکلی پشت سر  گذاشتم. روزی که قرار بود نینی به دنیا بیاد من اصلا اطلاع نداشتم چون نه درد داشتم نه علاعم زایمان خلاصه با همسری اینقدر فوضول بودیم و کنجکاو که بریم بیمارستان به یه بهونه سونوگرافی نا بچه ببینیم( من ایران نبودم به راحتی سونو انجام نمیدادن)خلاصه ما ساعت ۱۲ ظهر بود رفتیم بیمارستان ااکی گفتم زیر دلم درد زیاد دارم که سونو بشم در اصل وقت زایمان هم ۵ روز دیگه بود دکتر اومد معاینه کرد گفت  دهانه رحم ۳ سانت باز شده دیگه اجازه نداری بری خونه باید بستری بشی .من و همسری هر دو تعجب زده 😉😉بعد همسرم از دکتر پرسید، گفت یعنی بچه تا چند روز دیگه به دنیا میاد ؟دکتر خندید گفت، چند ساعت دیگه .خلاصه دیگه شده بود ساعت ۶ بعد از ظهر که دکتر صدام زد بیا معاینه هنوز هم درد نداشتم به همسری گفتم عجب غلطی کردیم حالا باید الکی چپ و راست معاینه بشیم😂😂دوباره معاینه کرد گفت دهانه رحم ۵ سانت باز شده دیگه استرس گرفتم و درد مثل زمان پریودی شروع شد تا ساعت ۹و۹و نیم بود که کیسه اب پاره شد و دردهای زیاد شروع شد ولی همسرم پیشم بود و ماساژ میداد سعی میکرد آرومم کنه دیگه دردا میگرفت و ول میشد ماما بالای سرم هم واقعا بهم آرامش میداد ماساژ میداد بوسم میکرد ولی دیگه دردا غیر قابل تحمل بود ولیماما بهم میگفت نفس عمیق  بکش و زور بزن خلاصه با تلاش ها و زور زدنا شد ساعت  ۱۱شب که فندق کوچولو با وزن ۳۷۶۰و قد ۵۳ متولد شد لحظه که بچه گذاشت رو سینم از خوشحالی داشتم پرواز میکردم و تمام دردها یادم رفت واقعا زیباترین حس که فراموش نشدنی هست باید فقط تجربه کنی که امیدوارم همه اونها  که ارزو بچه دارند این حس قشنگ رو تجربه کنن.

۱۳۹۶/۳/۳ ۱۶:۰۸:۴۶
آخرین حضور: ۱۳۹۶/۴/۱۰ ۱۵:۲۲:۲۰

سلام من لی لی هستم بانوی 443

من و همسرم عاشق هم بودیم خرداد 95 نامزد کردیم و قرارمون این بود که تو دوران نامزدی باهم رابطه نداشته باشیم و همسرم هم خیلی رعایت میکرد... من تا قبل از عروسی هیچ تصوری از رابطه جنسی نداشتم و اصلا نمیتونستم زیاد بهش فکر کنم چون کلا دنبال اینجور چیزا نبودم و حتی گاهی میترسیدم از اینکه نکنه سرد باشم و نکنه بعدا مشکلی برام پیش بیاد...anim2-sad اما با معاشقه هایی که تو دوران نامزدی داشتیم فهمیدم که سرد نیستم...

حدود دو ماه پیش عروسی کردیم و من شب عروسیم پریود بودم بخاطر همین رابطه نداشتیم و البته من از این بابت خوشحال بودم چون فکر کردن بهش برام استرس آور بود... فردای عروسی رفتیم ماه عسل و یکی دو روز بعد پریودم تموم شد و چون میدونستم همسرم بی صبرانه منتظره بهش گفتم که الان دیگه میتونیم... سعی کردم به استرسم غلبه کنم. اما موقع رابطه هرکار کردیم نشد که دخول انجام بدیم. اون خجالت اولین بار به کنار استرس و ناشی بودن و مشکلی که بعدا فهمیدم اسمش واژینیسموس هست هم از طرف دیگه همه دست به دست هم داده بودن تا موفق نشیم... و البته ما اونشب فکر کردیم که حتما بخاطر بی تجربگی این اتفاق افتاده و طبیعیه... فردای اون روز دوباره خواستیم امتحان کنیم که تا نصفه شد اما من چنان دردی رو تحمل کردم که هنوزم وقتی یادش میفتم حالم بد میشه... و بعد از چند دقیقه اشکم در اومد و از همسرم خواستم که ادامه نده...cry  طفلک اونم خیلی اذیت شد اما چیزی نگفت و بغلم کرد و گفت دیگه این کارو نمیکنیم تا بریم دکتر و ببینیم مشکل کارمون از کجاست...

چند روز بعدش خودش بهم گفت من فهمیدم مشکلت چیه؟ گفتم چیanim2-21 و اونم گوشیش رو بهم داد که دیدم سرچ کرده و یه مطلبی درباره واژینیسموس بود که خوندم و دیدم علایمش شبیه منه... اونجا بود که برای اولین بار با این کلمه آشنا شدم. اما نمیدونستم درمانش چیه و پیگیری نکردم.

وقتی از ماه عسل برگشتیم تو اولین فرصت به یه دکتر زنان مراجعه کردیم که خوشبختانه دکتر خوبی بود و اصلا مسخرم نکرد و درکم کرد... منو معاینه کرد و گفت تو هیچ مشکلی نداری فقط ترس داری و بعد همسرم رو صدا زد کامل آناتومی واژنم و پردم رو بهش نشون داد و بعد به همسرم گفت که با استفاده از دستکش و ژل انگشتش رو وارد واژنم بکنه تا ترسم بریزه و ببینم دردی نداره و یک هفته این تمرین رو بکنیم و بعد اقدام کنیم...

ما هم فردای اون روز تمرین کردیم منم آینه گرفته بودم و نگاه میکردم تا ترسم بریزه.  اولش درد داشت اما بعد نفس عمیق کشیدم و ریلکس کردم و دیدم که دردی نداره ولی با کوچکترین حرکت پا یا حرف زدنم واژنم فورا منقبض میشد و درد میگرفت که این مشکل غیر ارادی بود...anim2-65d6a5d6s فردای اون روز هم تمرین کردیم حتی همسرم دو انگشت باهم وارد کرد و من فهمیدم که با تمرکز خیلی زیاد و شل کردن عضلاتم میتونم مانع اون درد بشم... به همسرم گفتم بیا اقدام کنیم که همون شب این کارو کردیم و هرچند که من بازم درد داشتم اما قابل تحمل بود و اونشب من بانو شدم.. دیگه فکر میکردم خوب خوب شدم و اون درد به مرور از بین میره anim2-4d564ad6 اما تو اقدام های بعدی دیدم که هنوز درد دارم و نمیتونم تو اون حالت تمرکز کنم و عضلاتم رو شل نگه دارم...worry  تا حدود دو هفته اقدام هامون همینجوری بود و من درد رو تحمل میکردم بخاطر لذت همسرم و هروقت ازم میپرسید درد داری من یا میگفتم نه یا میگفتم خیلی کم... حسرت یه رابطه بدون درد و با لذت به دلم مونده بود... دلم میخواست منم مثل بقیه از این کار لذت ببرم گاهی فکر میکردم نکنه واقعا مشکل دارم یا سردمزاجم که این کار برام لذتی نداره و .... تا اینکه یه شب موقع تغییر پوزیشن اونقدر برام دردناک بود که نذاشتم همسرم ادامه بده و بهش گفتم که درد دارم و گریم گرفت... همسرمم دوباره چیزی نگفت و دیگه ادامه نداد.

دو روز بعدش من رفتم شهر دیگه پیش پدر و مادرم ... اون چند روز فرصت خیلی خوبی بود برای هردوی ما... یکی دو روز بعدش که با همسرم صحبت میکردم بهم گفت که خیلی فکر کرده و به این نتیجه رسیده که من اصلا آمادگی سکس رو ندارم و گفت تا هروقت آمادگیش رو پیدا کنی صبر میکنم و هروقت خودت حس کردی که میتونی اون موقع اقدام میکنیم... منم خیلی خوشحال شدم anim2-thanks و بعد شروع کردم به سرچ کردن...anim2-smilies-azardl3 کلمه واژینیسموس یادم مونده بود و سرچ کردم و خوشبختانه با اینجا آشنا شدم و فهمیدم که راه درمان قطعی داره...anim2-4d564ad6anim2-a2d3 عضو سایت شدم صفحه اول انجمن رو کامل خوندم اما اون موقع چون خونه پدرم بودم و اونا از جریان اطلاعی نداشتن نمیتونستم تمرین کنم تا اینکه هفته بعدش که برگشتم خونه خودم بلافاصله تمرین رو شروع کردم.

اول با سایز 6 شروع کردم و روزای اول پیشرفت خیلی خوبی داشتم تا رسیدم به سایز 10 و بعد از اون کمی برام سخت شد... چند روز رو یه سایز می موندم و نمیتونستم بیشتر از 15 دقیقه تمرین کنم زود خسته میشدم... همسرم در جریان تمرینام بود و گاهی ازم میپرسید روم نمیشد بگم هنوز تو همون سایز هستم... از طرفی نگران بودم که نکنه با وجود تمرینا بازم موقع رابطه درد داشته باشم و ... با این حس های منفی رسیدم به سایز 12 که هنوز یک سانت با همسرم تفاوت داشت... روز اول با 12 تونستم اما خیلی سخت... از تمرینا خیلی خسته شده بودم نزدیک پریودم بود میخواستم هرجور شده تا قبل از پریود یک اقدام موفق داشته باشیم نمیخواستم بیشتر از این عقب بیفته... روز بعد دوباره رفتم سراغ 12 اما هر کار کردم نشد... خیلی ناراحت کننده بود. دیلاتور ساز 9 ساختم و با اون تمرین کردم اونم برام سخت بود اما شد. دوباره رفتم سراغ 12 گفتم حالا که راهش باز شده حتما 12 میره داخل اما بازم نشد که نشد...anim2-sad

همه وسایلو جمع کردم و زار زار زدم زیر گریه... تا دو ساعت گریه میکردم از خودم بدم اومده بود cry.. وقتی شوهرم اومد خونه جریانو براش تعریف کردم . بهم گفت عجله نکن عزیزم درست میشه...anim2-tsimuzpzwoap1t9y3o7 جملش بهم امید داد یهو یه جرقه تو ذهنم زد که تمرینی بریم اقدام... تو انجمن و اتاق روحیه خونده بودم که بعضی از بچه ها قبل از رسیدن به سایز همسرشون رفتن اقدام و موفق شدن گفتم شاید منم بشم...anim2-40

به همسرم گفتم میای تمرینی بریم اقدام؟ اونم فوری قبول کرد. بهش گفتم شاید نشه شاید درد داشته باشم و نتونیم ادامه بدیم گفت اشکالی نداره... گفتم نمیتونم پوزیشن عوض کنم بیا با پوزیشنی که من راحتم انجام بدیم اونم قبول کرد... اینجوری بود که اقدام تمرینی ما تبدیل شد به یه اقدام واقعی و خوب و عالیییی... البته بازم اولش سخت بود یکمی درد داشت اما بعدش دیگه هیچی حس نمیکردم و باورم نمیشد که اینقدر از دیلاتور راحت تره... تمرینای کگل هم موقع رابطه خیلی بهم کمک کرده بود تا انقباض واژنم رو خودم تحت کنترل داشته باشم.. من هنوزم کگل رو انجام میدم و دیگه میدونم یک بانوی واقعی هستم...anim2-thanks  کل تمرینای من اگه بدون وقفه و هرروز انجام میدادم فقط دو هفته طول میکشید.

ببخشید که اینقدر طولانی شد من کلا آدم پرحرفی هستم... میخواستم تشکر کنم از همه بچه های انجمن واژینیسموس و اتاق روحیه... سودا جون، ماه پیشونی جون، ریزان جون و همه بچه های دیگه که راهنماییم کردن... از همه مهمتر خانم دکتر خیابانی که هرچند من ندیدمشون اما حضور ایشون باعث شیرین شدن زندگی خیلی از ماها شده...anim2-28love

و در آخر از همسرم که خیلی مردونگی کرد با اینکه اذیتش کردم اما هیچی بهم نگفت و بهم امید و اعتماد بنفس میداد valentine

امیدوارم همگی بچه های واژینیسموس با توکل به خدا با این مشکل مقابله کنین و از بین ببرینش...anim2-a2d3

۱۳۹۶/۳/۲ ۱۲:۵۰:۵۴
آخرین حضور: ۱۳۹۶/۳/۲۹ ۰۰:۴۵:۱۶

سلام 

منم یه واژینیسموس هستم یعنی بودم😎

من و همسرم عاشق هم بودیم و بعد از کلی سختی و مخالفت بهم رسیدیم 💑💏

سال ۹۳ عقد کردیم و مهر ۹۵ رفتیم خونه خودمون🏡

 دوران عقد اقدام جدی برای دخول نداشتیم جز یه بار که اونم نشد خوب چون واقعا دوران عقد دخول نمیخواستم گفتم شاید به خاطر اون هست که نشد😏

خلاصه بعد عروسی بعد گذشت دو هفته اقدام برای دخول کردیم ولی ناخوداگاه پاهام شروع به لرزیدن کرد و دخول اصلا صورت نگرفت اونروز ناراحت نشدم چون گفتم شاید طبیعیه ...

ولی روزها گذشت هر وقت رفتیم اقدام نشد که نشد 😥😥😫

گریه های من شروع شد افسردگی فک میکردم فقط من اینجوریم فک میکردم من تو کل دنیا این مشکل و دارم  ولی همسرم خیلی درکم میکرد و میگفت مهم نیست و همیشه سر این موضوع باهام شوخی میکرد 😄

ولی خوب من غم بزرگی تو دلم داشتم خیلی ناراحت بودم 

دوست داشتم این نیاز همسرم و براش براورده کنم ..دکتر رفتم ولی بازم نشد که نشد ..خسته و گریون ...با همسرم راجب این موضوع سرچ کردیم ولی خوب اوایل چیزی پیدا نمیکردیم چون با این واژه اصلا اشنا نبودم 🤔

یه روز تک و تنها اینقدر سرچ کردم تا بلاخره واژینیسموس و پیدا کردم و سرچ دادم تا اذر با ماماسایت اشنا شدم خیلی خوشحال شدم اومدم تو انجمن و هر روز میخوندم و میدیدم بانوها اعلام میشن 🤗🤗خیلی خوب بود که اول دیدم فقط من نیستم که این مشکل و دارم و حس خوب این  که راه درمان و پیدا کردم

ولی خواننده خاموش بودم جرات شروع تمرین و نداشتم

از سایت اومدم بیرون دیگه دنبالش نبودم گفتم نه من باید بتونم 😫😫😫

تا اینکه بازم اقدام های ناموفق داشتیم تا اینکه تو اسفند ماه با دخول های نصف و نیمه و کلی زایوژل پردم تو سرمرحله کنار رفت😣😣😣😣

اولش خیلی خوشحال بودم با هر دفعه خونریزی کلی گریه خوشحال میکردم بعد یه مدت که حس کردم امادگی دارم رفتم اقدام بازم نشد که نشد 😢😢😢😢

خلاصه اردیبهشت ماه بود که دوباره اومدم تو ماماسایت و بعد یک هفته تصمیم گرفتم تمرین کنم شوهرمم درجریان کار گذاشتم .😃😃خیلی خوشحال بودم که بلاخره تصمیم گرفتم شروع به تمرین کنم ..

خیلی هیجان داشتم و میگفتم تو کمتر از یک هفته باید بتونم💪💪💪💪💪💪💪💪💪💪💪💪💪👌👌👌

شروع کردم تمرین روز اول از ۵ رسیدم به ۹ 😎

روز دوم ۱۰ 

سوم ۱۱

چهارم بازم ۱۰ و ۱۱

و تمرینی رفتیم اقدام  که خیلی ناباورانه دیدم بانو شدم کلی گریه کردم از خوشحالی همسرمم خیلی خوشحال بود 😍😍😎😎🤗🤗🤗🤗😇😇😇😇

ولی من باورم نمیشد دوباره چهار روز بعد رفتیم اقدام و خیلی راحت دخول انجام شد و دیگه به این باور رسیدم بانو شدم به همین راحتی 😎😎😎

کاش همون اذر ماه این تمرینات و شروع میکردم و از این کابوس راحت میشدم ولی بازم خوشحالم که بعد ۸ ماه تونستم بانو بشم ..

از همه بچه ها میخوام از همین الان تمرینات و شروع کنین این فقط تصورات پوچ ماست که فک میکنیم راهش بستس خرابه سد داره نمیره ...ولی میشه خیلی راحتم میشه فقط تمرین میخواد.

بچه ها این لذت و از خودتون و همسرتون نگیرین تمرین کنین 💪💪💪💪💪

همینجا از خانم خیابانی عزیز فرشته نجات بچه های واژینیسموس  خیلی خیلی تشکر میکنم ..

شما خودِ خودِ فرشته هستین 😍😍😍😍

بعدم از انجمن واژینیسموس و بچه های اتاق روحیه خیلی تشکر میکنم بابت راهنمایی و روحیه دادناشون🌼🌼🌼🌼🌼🌻🌻

از سودا جون ریزان جون اوین جون و....... و همه و همه 😍😍😍

امیدوارم همه شاد و خوشبخت و سلامت باشن ..❤❤

و موفقیت های بیشتر برای خانم خیابانی عزیز❤❤

 

۱۳۹۶/۲/۲۳ ۰۲:۴۷:۰۱
آخرین حضور: ۱۳۹۶/۳/۵ ۰۳:۲۵:۵۴

سلام منم واژینیسموس دارم.۲۷سالمه.یک ساله ازدواج کرد.کارم گریه کردن شده.همه چیموازدست دادم .شوهرم بیزاره شده ازسکس.یک ساله زجرمیکشم نمیتونم دخول کنم.دکترزنان گفت پردم محکم نیمه ارتجاعیه.موقعی که میخوادببره داخل واژنم اینقدرفشارمیده فکرمیکنم الان جونم درمیاد.چراهیچ کس مارودرک نمیکنه.زندگیم شده جهنم.البته من شوهرم دوس نداشتم وندارم وقبولش نداشتم وندارم .خانواده صلاح دیدن وماازدواج کردیم البته یه خواهره بزرگترداشتم که روزگارموتوخونه ی پدرم مثل رنگ ذغال کرده بود.تنهاویژگی خب ازدواجم اینه که باخواهرم زندگی نمیکنم.البته الان ازدواج کردم باهام خوب شده.زجرم میداددرحده مرگ اینطوری بگم.کلازندگیم مثل یه خوابه برام .نمیتونم تمرکزکنم رویه کاری.برام دعاکنین.ایشالله همتون به ارزوهاتون برسین واین ترس مسخره والکی که واسه ماهاشده غول شکست بدین وبعدش واردبهشت بشین.قطعابعدش بهشت.ماکه دست خودمون نیست واگرنه کی حاضره یک سال گریه کنه.ادم عزیزش میمیره چندماه گریه میکنه دلش اروم میشه.این دردروزبه روزبیشترویرانت میکنه.بااشک تایپ کردم .دوستون دارم.مواظب خودتون باشیم من که به غیرازخداهیچ کس ندارم .

۱۳۹۶/۲/۱۷ ۰۳:۴۹:۰۴
آخرین حضور: ۱۳۹۶/۲/۱۷ ۱۹:۵۲:۰۰

سلام دوستان ۲۵سالمه ۵ساله ازدواج کردم تازه با این بیماری اشنا شدم در واقع همین الان که بعضی از خاطرات شمارو خوندم فکر کنم منم همین مشکلو دارم تمام این پنج سال من اصلا دخول نداشتم بجز شب اول عروسی که اونم فقط یک لحظه گمون نکنم حتی پردم درست پاره شده باشه خیلی عذاب میکشم شوهرم هیچ شکایتی نمیکنه ولی خودم خسته شدم ترو خدا کمک کنید و راه حل این مشکلو بگید خیلیییی عذاب میکشم.

۱۳۹۶/۱/۱۷ ۱۲:۵۰:۰۸
آخرین حضور: ۱۳۹۸/۱۰/۱۹ ۱۵:۱۹:۳۵

سلام دوستای عزیزم

پیش از هر سخنی بی نهایت خداروشاکرم که بهم این لطفو کرد درمان بشم واینجا خاطره ی شیرین شکست واژینیسموسمو عنوان کنم...

من 28 سالمه شهریور93 عقد کردم و یک سال بعدش هم عروسی...بعد از عقدم همسرم رابطه ی کامل میخواست اما من مخالف بودم تا اینکه 6 ماه گذشت و بالاخره قبول کردم اما هرکاری میکردیم آلت وارد نمیشد انگار راهش بسته بود پاهام میلرزید و فشارم می افتاد و گریه میکردم با خودم فکر میکردم چون دوران عقده میترسم بعده عروسیم درست میشه یبار که واسه معاینه پیش یه متخصص زنان رفتم اجازه ی معاینه نمیدادم پاهامو جمع میکردم و گریه میکردم بهم گفت واژینیسموس داری برای اولین بار اسم این بیماری رو شنیدم حتی نمیتونستم تلفظش کنم خیلی ناراحت شدم با همسرمم صحبت کرد و مشکلمو گفت بعد که از مطب اومدیم بیرون بهم گفت دکتر الکی عیب میذاره روت تو هیچیت نیس نگران نباش بارها به همسرم گفتم برم یه دکتر دیگه شاید واقعا مشکلی دارم اما اجازه نمیداد  و میگفت الکی روحیه تو بهم میریزی و تلاش میکرد که من حرف اون دکتر زنان رو فراموش کنم خلاصه گذشت و ما عروسی کردیم ولی من همچنان فراری ووحشت زده ازرابطه بودم 20 روز گذشت و من هنوز باکره بودم تا اینکه رفتم پیش یکی از دوستام که ماماس چقدر بنده خدارو اذیت کردم یک ساعت گریه و جیغ و سروصدامو تحمل کرد تا تونست فقط انگشت کوچیکشو تا نصف وارد واژنم کنه بهم گفت واژینیسموس داری و با همسرمم کلی صحبت کرد اون موقع بود که دوتایی پذیرفتیم غول واژینیسموس عضو سوم خانواده ی ما شدهsadبهم گفت برو خونه با انگشت کوچکت شروع کن به تمرین اما مگه من همچین جراتی داشتم؟!!!حتی فکرش اشکمو در میاورد و فشارمو مینداخت همسرمم میگفت برو تمرین کن اما پرده ت نباید آسیب ببینه!!!آخه مگه میشه؟؟؟!! تا اینکه خسته و نالان و درمونده تو اینترنت سرچ کردم و انجمن درمان واژینیسموسو پیدا کردم عضو شدم تمریناتمو با گوش پاک کن شروع کردم باور کنید هر دفعه 45 دقیقه طول میکشید تا من میپذیرفتم گوش پاک کن رو بذارم ورودی واژنم فقط بذارمش ورودی!!!خدایا چه ترسی داشتم چه استرسی چه حال خرابی....بالاخره یه روز با خودم اینقدری دعوا کردم که خجالت بکش این همه ادم تو انجمن دارن تمرین میکنن چطور تونستن پس منم میتونم خلاصه کلی کلنجار میرفتم تا گوش پاک کن وارد میکردم تا سه گوش پاک کن خوب بودم اما وقتی رسیدم به 5تا دیگه شرایطم سخت شد درد شدید داشتم اصلا وارد نمیشد  دوباره بعده چند روز رفتم دکتر زنان و بهم گفت دیواره ی پرده ت خیلی ضخیمه و باید عمل بشی... حتی تصور عمل و اتاق عمل دیونم میکرد همسرمم به شددددت مخالف بود که عمل کنم میگفت الکی میترسی تو خودت میتونی روزها گذشت و من نتونستم با خودم گفتم بالاخره که این پرده تو تمرینات میره پس بهتره برم عمل کنم شرشو کم کنم میدونستم که با برداشتن پرده بیماریم درمان نمیشه اما حداقل یه استرس و یه مانع از سره راه تمریناتم کنار میرفت با کلی اصرار همسرمو راضی کردم و 3 اسفند 94 رفتم اتاق عمل و با بیهوشی دکتر پرده مو برداشت بعد از یک ماه تمریناتمو با انگشت کوچیکه همسرم که دور 5 سانت بود  شروع کردم اما موقع تمرینات خیلی مضطرب بودم همش احساس میکردم الان یهویی انگشتشو کامل وارد کنه من میمیرم!!خخخخ چه فکر خنده داریhappyانگشت همسری استرس آور بود واسم پس رفتم سراغ دیلاتور سایز 5 سانت اولاش خوب پیش رفتم ولی چون واژنم خییلی منقبض بود باهر سایز که راحت میشدم  سایزمو نیم سانت افزایش میدادم و کمتر از دوماه رسیدم به سایز 8/5 اما بخاطر اینکه تمرینام مشکلاتی داشت 5 ماه رو این سایز موندم هرروز تمرین اما هرروز سوزش و درد و گریه و ناامیدی و...هرروز دنیام تاریکتر میشد هرروز گوشه گیرتر میگفتم من با بقیه فرق دارم من درمان نمیشم حتی دیگه انجمن هم نمیومدم. یکسال و 4ما از ازدواجم و شروع تمرینات گذشت ولی من هنوز نمیتونستم یه بانوی کامل باشم خیلی درد سنگینی بود یه روز با اشک و دل شکسته نماز حاجت خوندم و بعدش رفتم انجمن جمله ای صفحه ی اول انجمن دیدم که تا حالا ندیده بودمش!!خیلی عجیب بود که تا حالا توجه نکرده بودم!!خانم خیابانی نوشته بودن "درمان قطعی واژینیسموس در مطب بدون تزریق و..." دلم روشن شد زنگ زدم مطب خانم خیابانی گفتم میخوام بیام تهران و برای آخر دیماه نوبت گرفتم و رفتم تهران...نقطه ی عطف زندگی من مراجعه ی حضوری به مطب خانم خیابانی بود خیییلی برام زحمت کشیدن بهم آرامش دادن و باهام صحبت کردن ایرادهای تمرینمو گفتن و یه برنامه واسه تمرینام نوشتن...از 1 بهمن ماه 95 تمریناموبا تشویق های همسر عزیز و مهربونم بطور جدی مداوم طبق اصولی که خانم خیابانی گفتن شروع کردم و هرروز اتاق روحیه و انجمن سر میزدم و انگیزه میگرفتم تا بالاخره روزایی که در حال تمرین با سایز 11 بودم و هنوز دو سایز با سایز همسرم فاصله داشتم شب 19 اسفند ماه 95به لطف خدای مهربون در کمال ناباوری بانو شدم و الان از زندگیم لذت میبرم.این لحظات قشنگی که دارمو مدیون علم والا و مهربونیای خانم خیابانی عزیزم هستم امیدوارم نگاه خدای مهربون همراه همیشگی زندگیشون باشه،دوستای عزیزم تو اتاق روحیه و انجمن خیییلی بهم لطف داشتن همراهیم کردن ازخدا میخوام همیشه سلامت و خوشبخت باشن...flower

دوستای گلم که در حال تمرین هستین با جزییات نوشتم گفتم شاید بدردتون بخوره فقط به این روش درمان شک نکنین موفقیت خیلی نزدیک تر از اونیه که فکرشو می کنید پس پیش به سوی بانو شدنlove

۱۳۹۵/۱۲/۲۴ ۰۳:۰۵:۴۴
آخرین حضور: ۱۳۹۶/۲/۲۸ ۰۰:۵۶:۴۲

سلام دوستای گلم من فرودین سال94ازدواج کردم وبیست سالمه ازهمون اول دلم بچه خواست جلوگیری نکردم اولین پریود ک شدم تا ده روز لکه بینیم ادامه داشت ترسیدم و رفتم پیش ماما اولین معاینه خیلی دردناک بود وترسیدم ک دکترم گفت لکه ببینین واسه زخم دهانه رحمته خلاصه رفتم پیش ی متخصص خوب ک ازاشناهمون قبلا پیشش رفتن و باردار شدن منم رفتم و پرونده بستم دکترم زخممو سوزوند و برام سونو نوشت وبرای همسری ازاسپرم وسونو توی سونوی من ی کیست کوچولو دیده شد وشوهرم هنوز ازشو نداده بود خلاصه وسطای درمانم بود ک بدترین داغو دیدمو بابامو ازدست دادم خیلی افسرده شده بودم ک شیش ماه بعداز عروسیم بابام ازپیشمون رفت خلاصه بعداز دوسه ماه دوباره رفتم دکتر وشوهرم ازشو داد واسپرماش خیلیییی کم بود هشت میلیون ووارکوسل گرید دو هم داشت ک دکتر شروع کرد ب درمانش واسپرماش شد 75میلیون باورمون نمیشد از دکترپرسیدیم ک واریکوسل چی ک گفتن اسپرماش خوبه اون مهم نیست خلاصه منم کیستم خوب شدو مشکلی نداشتیم اما بازم باردار نشدم تا اینکه محرم امسال رسیدو من دست ب دامان امام حسین شدم رفتم دکتر وبرام کلومیفن نوشت از 5پری شروع کردم اولین بستشو خوردمو منتظر پری شدم خیلی غصه میخوردم و گریه وشوشو ازمن بدتر ناامید شده بود دیگه ویتامیناشو نمیخورد خلاصه دیگه بیخیال درمان شدیم وازطرفیم تیکه های مادرشوو شروع شدوهی غرک چرا بچه دارنمیشید مام سنمون کمه خوخخلاصه روز عاشورا ازمسجد اومدم خونه وکلی اشک ریختم ک چرا خدامنو نمیبینه وشوشوهم گریه کرد ودعا کرد من وهمسر کلی نذر نیاز کردیم شوشو از اول محرم شیرپخش کرد حالا انگار ده سال نازا بودیم خخخخخخخخخ

خلاصه بیست وپنج مهر تولد شوشو بود زمان تخمک گذاری ک من خیلی تقویتش کردم معجون واین حرفا انگار دوباره امیدبهم برگشته بود خلاصه ما نزدیکی هرشبو داشتیم موعد پری هنوز دوروز مونده بود الکی ب سرم زد ی بی بی چک داشتم گفتم بزارم مبدونستم نیست ولی گذاشتم و منفی بود اخه هنوز دوروزم ب پریم مونده بود کلی ب خنگ بودنم خندیدم خلاصه ی ساعت بعد رفتم دستشویی داشتم دستمال مینداختم توسطل خواستم بی بی چکو بندازم دور ک شوشو نبینه انگار توهم زدم ی خط خیلییییییی کم رنگ و محو دیدم گفتم هزار دفه گذاشتم همین شکلی شدخراب شده خلاصه روز موعد پری رسید ومن حال ننداشتممن همیشه قبل از پری شدن درد شدید میکشم اونروزم درد کشیدمو نشدم فرداشم گذشت ونشدم خودمو زده بودم ب بیخیالی اخه عادی شده بود دیگه از طرفیم تونت سرچ کردم ک ازعلایم مصرف کلومیفن عقب اتداختنه خلاصه پنج روز گذشت ونشدم شوشوهم اونشب پنجشنبه بود دلش شیطنت خواست ک من ب شوخی گفتم امشب نه شاید نی نی باشه شوشو گفت پاشو بریم داروخونه رفتیم دوتا خریدیم ی ارزون ی گرون اومدم خونه باهمون لباسا پریدم دستشویی ارزونرو گذاشتم و دیدم درکمال ناباوری دوتا خط پرررررررنگ وای خدا موهای تنم سیخ شد جیییییغ زدم شوشو اومد دید دارم گریه میکنم باورش نشد گفت اون یکیم بذار اونم گذاشتم و بعله دوتا خط یاامام حسین یعنی انقد دوسم داشتی ک تو همون محرمت دامنمو سبز کردی خلاصه شوشو زنگید ب همه خبر دادو فردا صبش رفتیم بامادرشوهر ازمایشگاه مادرشوهرهنوز باور نکرد گفت توقبلانم عقب انداختی وازمایش دادی منفی شد راستش خودمم یکم ترسیدم رفتیم داخل و ازدادم دکتر فهمید خیلی استرس دارم وهی مسخرم میکرد میگفت خیلی هنوز بچه ای ک خلاصه نیم ساعت منتظر موندیم و برگه ها رسید و قبل من یکیو صداکرو وگفت منفی نوبت من شد هیچی نگفت دکتر بقلیش بهم اشاره کرد مثبته وایییییییی خدا صدام کرد ب مادر شوهرم گفت نوه دارشدی اونروز بهترین روز زندگیم بود انگار دیگه راحت شده بودم خلاصه شب ی جشن گرفتیم الان ک شش ماهه باردارم ودخترم13تیر دنیا میاد هنوز باورم نشده ک دراوج ناامیدی خدابهم ی دختر داده انشالا  ب حق امام حسین خدا دامن همه منتظرارو سبز کنه ببخشید ک طولانی شد

پاسخ سوالات بر اساس تاریخ پرسش سوال

تیر 1399
ی د س چ پ ج ش
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031
یک زن وبسایت تخصصی بهداشت و سلامت زنان و مادران