خاطرات بارداری

برای ارسال خاطره ابتدا وارد سایت شوید.×
۱۳۹۶/۸/۲۸ ۰۷:۲۵:۵۴
آخرین حضور: ۱۳۹۶/۹/۳ ۰۹:۱۶:۵۵

این خاطره رو برای خانم marzia که دلش شکسته مینویسم

۲۴ سالم بود ، با مردی آشنا شدم که هیچ وقت مشکل خانواده اش را نگفته بود....

نامزد بودیم و رفت و آمد ها بیشتر شده بود،تا این که کم کم متوجه شدم،برادرهاش بچه ندارن یا تفاوت سنی آنها با بچه هاشون زیاده،خیلی شک کردم و به همسرم گفتم،اما همسرم گفت که نه مشکلی نیست...اما با فضولی و کنجکاوی های خودم ،متوجه شدم که جواب مثبت به مردی داده ام که به طور ارثی ،اسپرم ندارند و یا خیلی کم دارن

دو راه بیشتر نداشتم،این که نامزدی را به هم بزنم و راه دوم این که با این مشکل کنار بیام

شب ها و روزها با خودم کلنجار رفتم و انتخاب کردم:اون بیچاره که مقصر نبود ،چرا باید تاوان یک مشکل را پس میداد؟؟؟اون چه گناهی داشت؟؟؟اگر خودم همچین مشکلی داشتم چه انتظاری از او داشتم؟؟؟؟؟

و خلاصه این فکر و خیال ها باعث شد که چند ماه بعد عقد کنیم..

و من این راز را با خودم نگه داشتم و به خدا گفتم من با تو معامله کردم ،کمکم کن از انتخابم پشیمون نشم...

بعد از ازدواجم هیچ وقت جلوگیری نکردم و هر ماه منتظر بودم....

هر ماه بی بی چک منفی....

و بدتر از همه این که خبر بارداری دیگران رو میشنیدم و کلی حسرت و افسوس

توی یه برگه اسم همه دوست و آشناهایی که همزمان با من ازدواج کرده بودن و الان بچه داشتن یادداشت میکردم و افسوس میخوردم

این تعداد به ۴۸ رسیده بود و من پر از حسرت....

گاهی  میرفتم توی آینه و یه پیرهن میزاشتم زیر لباسم،تا شکمم جلو بیاد ،

گاهی توی اتوبوس و مترو خانم حامله میدیدم میرفتم جلو و بهش میگفتم که منم حامله ام....

گاهی لباس بارداری میخریدم....

بعضی وقت ها با خودم فکر میکردم،چرا همچین انتخابی کردم،اگر با مرد دیگه ای ازدواج کرده بودم ،الان حامله بودم....

اما سریع از فکرم پشیمون میشدم و میگفتم همسر بیچاره ام چه گناهی کرده؟مگه مشکلش دست خودش بوده...

تا این که تصمیم گرفتیم ،که بریم ivfکنیم

و اونجا بود که من برای اولین بار معاینه شدم و از این به بعد باید این مراحل طی میشد

در طول دو هفته شاید بیشتر از ۶۰ تا آمپول تزریق میشد و....

و در یک روز سرد زمستان،من ivfشدم ،و باید ۱۴ روز منتظر نتیجه بودم،به جز خودم و همسرم هیچ کس از موضوع خبر نداشت و من ۱۴ روز در خانه تنها ماندم و دلخوشیم آمدن همسرم از سر کار بود.....

برای گرفتن جواب آزمایش دل توی دلم نبود...

رفت و برگشت قلبم رو حس میکردم.

یهو پرستار گفت ،متاسفانه منفی...

آروم آروم روی برف ها قدم زدم و روی نیمکت سرد پارک نشستم و .....

توانایی نه گفتن به همسرم رو نداشتم...

روی برگه نوشتم که جواب منفی بود و دسش دادم و خودم رفتم گوشه ای از آشپزخانه نشستم....

۴ ماه از این جریان میگذشت و من افسرده تر از قبل(اما همیشه برای همسرم شاد بودم و اجازه ندادم متوجه غصه ام بشه)

کم کم به روزهای میلاد آقا امام رضا نزدیک میشدیم و من دل شکسته....

طاقت نیاوردم به همسرم گفتم بیا بریم‌ مشهد،بدجور دلم هوای آقا رو کرده...

همسرم گفت ما چندین بار رفتیم،بیا یه کاری کنیم

برای یه خانواده که تا به حال نرفتن ۳ شب هتل رزرو کنیم و خودمون همبن جا از راه دور زیارت کنیم

گفتم باشه...

شب میلاد آقا بود و من تازه از جشن میلادشون که یکی از دوستام گرفته بود برگشته بودم

توی مسیر خیلی گریه کردم و همش زیر لب این آهنگ رو زمزمه میکردم"کسی ندیدم اینجا که ناامید برگرده"توی دلم میگفتم آقا کسی ناامید بد نمیگرده

حتما حاجت خیلی ها رو دادی که هر سال حرمت شلوغ تر از قبل میشه،مگه میشه حاجت ندی،اگر نمیدادی که هیچ کس نمی اومد،همه ناامیدها اینجا جمع شدن....

رسیدم خونه،حال خوشی نداشتم،هنوز یک هفته به موعد پریودم مونده بود..

از هرچی بی بی چک بود متنفر بودم

یه دونه توی خونه مونده بود که اون رو هم بدون استفاده انداختم

یهو  وسوسه شدم و اون رو درآوردم و ......

اینجا بود که معجزه زندگی من رخ داد

ای خدا چی می دیدم....

فکر میکردم چشمهام اشتباه دیده،بی بی چک رو  بردم توی تراس،بردم زیر چراغ مطالعه و....

به همسری نشون دادم ،گفت الکی ،خطای بی بی چک بوده...

همون شب رفتیم آزمایشگاه

و دوساعتی رو همونجا قدم زدیم با هزار فکر و خیال

همسرم ناامید و من امیدوار

بعد از دوساعت جواب آزمایش اومده

بله ،من مادر شدم،همسرم بابا شد

خیال میکردم از شنیدن این خبر هر دو ما کلی گریه کنیم و ...

اما هر دو در بهت و ناباوری بودیم

همسرم شوکه بود

و من از اون شوکه تر....

و این طور شد که من در شب میلاد آقا امام رضا،درست یک هفته زودتر از موعدم فهمیدم مادر شدم....

یا امام رضا در حق من معجزه کردی

درحق همه آرزومندان معجزه کن

به حق جوادت

۱۳۹۶/۸/۲۰ ۱۳:۱۵:۳۱
آخرین حضور: ۱۳۹۶/۸/۲۰ ۱۳:۳۱:۲۹

۱۱ ماه از ازدواجمون گذشته و من و شوهرم ۳ ماه میشه که دارو مصرف میکنیم.

دو هفته پیش جاری ام یک پسر به دنیا اورد اول اش خیلی خوشحال شدم اما اخر شب وقتی با شوهرم تنها شدم زدم زیر گریه نمیدونم چرا فقط فک میکردم که خیلی ناراحت ام پیش خودم خجالت کشیدم که من اینطور ادمی نبودم هیچ وقت که حسودی کنم به چیزهایی که دیگران دارند شوهرم بغل ام کرد و بوسیدم و بهم دلداری داد و گفت به همان اندازه ای که به خدا ایمان دارم به تو هم ایمان دارم و اینکه بالاخره بچه دار میشیم.

امروز روز چهاردهم سیکل ام هست روز یازدهم با شوهرم رفتیم سونو گفت دو فولیکول داری این ماه راست ۱۶ میلی و طرف چپ ۱۴ میلی هست فرداش خواهرم زنگ زد گفت دیشب خواب دیدم مه مریض ام تو با شوهرت امدی عیادت ام دو تا پسر بچه چاقو و کوچولو بغلت هست شوهرت پسرهام دوقلو هستن.

فک میکنم امیدواری الکی هست اما نمیدانم دلم روشنه این ماه که بالاخره خدا صدامو میشنوه

شوهرم هم این ماه خیلی بهم امیدواری و اطمینان داده که این ماه حتما جواب ات مثبت میشه

فقط میتونم کوشش کنم و به خدا امیدوار باشم

امیدوارم دفعه دیگه که این خاطره را میخونم یه نی نی تو شکمم باشه

۱۳۹۶/۴/۲۶ ۱۶:۳۶:۱۲
آخرین حضور: ۱۳۹۶/۸/۳۰ ۱۳:۰۱:۵۸

پنجمین سالگرد ازدواج مونو که گرفتیم دوره اقدام مون شروع شد .... اون پنج سال فکر مهاجرت از ایران مانع بچه دار شدن مون شد ولی در آخر موندنی شدیم و باز هم خداروشکر که دوره سخت بارداری کنار خونواده هامون بودیم ..

ماه دوم اقدام بیبی چک مثبت شد ...

هفته هفتم ویار شدیدم شروع شد..بوی خونه مون رو تحمل نمی کردم و این وًع تا ماه پنجم طول کشید ...

ماه پنجم از خونه مادرم برگشتم خونه خودمون آشپزی م راه افتاد ولی تا الان که هفته ۳۹ هستم هنوز استفراغ های تک و توک دارم ...

دوران پر استرسی گذروندم

خصوصا نگرانی م بابت نداشتن رابطه زناشویی م و اینکه نکنه همسرم سرد و دلزده بشه با نه ماه غرولند  من و استفراغهای تو در و دیوار و ..... این نگرانی م از همه چی بدتر روحمو میخوره و آزارم میده ...

خدا کنه با نینی سالم به زندگی نرمال برگردم خیلی خسته ام

۱۳۹۶/۳/۳۱ ۱۱:۰۱:۲۵
آخرین حضور: ۱۳۹۶/۹/۲ ۰۷:۰۱:۳۸

دیروز ظهر تا شب مثل جنازه فقط دراز کشیدم.خونه مثل اشغالدونیه.. هیچ کس هم نیست اطرافم.. فقط بهزاد میاد منو میبوسه و میگه دردت به جونم.. میدونم بیشتر از من اذیت میشه.. الان 6 ماه شدم اما تهوع لعنتی استفراغ لعنتی دست از سرم برنمیداره. امیدی ندارم. دلم برا علی برا مامان و بابا خیلی تنگه. بهزاد میگه دکتر اجازه بده همونجا برات بلیط اوکی میکنم برو .. کیه از اینجا تا تهران پرواز کنه بعد اونم تا زنجان بشینه تو ماشین.باز پرواز مستقیم بود یه چیزی.خدایا صدامو میشنوی؟گریه هامو میبینی؟ چشمام دارن کور میشن پوسیدم آنقدر تو خونه ام.کمکم کن

۱۳۹۶/۳/۲۲ ۰۸:۴۱:۴۵
آخرین حضور: ۱۳۹۶/۸/۷ ۱۱:۰۸:۵۳

سلام ب همه

اول اینو بگم که من خیلی خوشحالم که با این سایت آشنا شدم هم دوستای خوب که بهم راهنمایی می کنن هم مطالب این سایت که خیلی مفید بوده برامlove

من امروز یعنی 96/3/22 روز دوشنبه تولدمهcake و خیلی هیجان دارم چون این تولد با تولدای دیگه یه فرقی داره و اونم اینه که من باردارم و منتظر تولد پسرکوچولومون این ی حس قشنگیه که توی روز تولدت نی نی داشته باشی البته تو شکمت  و قراره امروز کلی از طرف همسرجان سورپرایز شمgiftanim2-21 ....خواستم این خاطره رو ثبت کرده باشم چون برام خیلی با ارزشه

امیداورم سال دیگه من و پسرم و همسرم باهم تولدمو جشن بگیرم.

زندگی زیباست

پس مثبت بیاندیشvalentine

۱۳۹۶/۳/۱۰ ۲۲:۲۶:۰۱
آخرین حضور: ۱۳۹۶/۴/۲۷ ۰۰:۴۶:۳۴

سلام دوستان  من  هم مهر ماه سال نود و شش با زایمان طبیعی  مامان شدم  که چهار ماه اول بارداری ویار وحشتناکی داشتم اصلا هیچی حتی آب هم که میخوردم میاوروم بالا دوماه بودم که پشیمون شده بودم میخواستم بچه رو سقط کنم که همسرم میگفت تحمل کن چند روز دیگه ویارت خوب میشه خلاصه چندین بار بخاطر ویار زیاد تصمیم داشتم سقط کنم که همسری مانع میشد تا دیگه با بدبختی ۴ ماه تموم شد و شروع ماه ۵همه چی به روال عادی پیش رفت و بارداری بدون هیچ مشکلی پشت سر  گذاشتم. روزی که قرار بود نینی به دنیا بیاد من اصلا اطلاع نداشتم چون نه درد داشتم نه علاعم زایمان خلاصه با همسری اینقدر فوضول بودیم و کنجکاو که بریم بیمارستان به یه بهونه سونوگرافی نا بچه ببینیم( من ایران نبودم به راحتی سونو انجام نمیدادن)خلاصه ما ساعت ۱۲ ظهر بود رفتیم بیمارستان ااکی گفتم زیر دلم درد زیاد دارم که سونو بشم در اصل وقت زایمان هم ۵ روز دیگه بود دکتر اومد معاینه کرد گفت  دهانه رحم ۳ سانت باز شده دیگه اجازه نداری بری خونه باید بستری بشی .من و همسری هر دو تعجب زده 😉😉بعد همسرم از دکتر پرسید، گفت یعنی بچه تا چند روز دیگه به دنیا میاد ؟دکتر خندید گفت، چند ساعت دیگه .خلاصه دیگه شده بود ساعت ۶ بعد از ظهر که دکتر صدام زد بیا معاینه هنوز هم درد نداشتم به همسری گفتم عجب غلطی کردیم حالا باید الکی چپ و راست معاینه بشیم😂😂دوباره معاینه کرد گفت دهانه رحم ۵ سانت باز شده دیگه استرس گرفتم و درد مثل زمان پریودی شروع شد تا ساعت ۹و۹و نیم بود که کیسه اب پاره شد و دردهای زیاد شروع شد ولی همسرم پیشم بود و ماساژ میداد سعی میکرد آرومم کنه دیگه دردا میگرفت و ول میشد ماما بالای سرم هم واقعا بهم آرامش میداد ماساژ میداد بوسم میکرد ولی دیگه دردا غیر قابل تحمل بود ولیماما بهم میگفت نفس عمیق  بکش و زور بزن خلاصه با تلاش ها و زور زدنا شد ساعت  ۱۱شب که فندق کوچولو با وزن ۳۷۶۰و قد ۵۳ متولد شد لحظه که بچه گذاشت رو سینم از خوشحالی داشتم پرواز میکردم و تمام دردها یادم رفت واقعا زیباترین حس که فراموش نشدنی هست باید فقط تجربه کنی که امیدوارم همه اونها  که ارزو بچه دارند این حس قشنگ رو تجربه کنن.

۱۳۹۵/۱۲/۲۴ ۰۳:۰۵:۴۴
آخرین حضور: ۱۳۹۶/۲/۲۸ ۰۰:۵۶:۴۲

سلام دوستای گلم من فرودین سال94ازدواج کردم وبیست سالمه ازهمون اول دلم بچه خواست جلوگیری نکردم اولین پریود ک شدم تا ده روز لکه بینیم ادامه داشت ترسیدم و رفتم پیش ماما اولین معاینه خیلی دردناک بود وترسیدم ک دکترم گفت لکه ببینین واسه زخم دهانه رحمته خلاصه رفتم پیش ی متخصص خوب ک ازاشناهمون قبلا پیشش رفتن و باردار شدن منم رفتم و پرونده بستم دکترم زخممو سوزوند و برام سونو نوشت وبرای همسری ازاسپرم وسونو توی سونوی من ی کیست کوچولو دیده شد وشوهرم هنوز ازشو نداده بود خلاصه وسطای درمانم بود ک بدترین داغو دیدمو بابامو ازدست دادم خیلی افسرده شده بودم ک شیش ماه بعداز عروسیم بابام ازپیشمون رفت خلاصه بعداز دوسه ماه دوباره رفتم دکتر وشوهرم ازشو داد واسپرماش خیلیییی کم بود هشت میلیون ووارکوسل گرید دو هم داشت ک دکتر شروع کرد ب درمانش واسپرماش شد 75میلیون باورمون نمیشد از دکترپرسیدیم ک واریکوسل چی ک گفتن اسپرماش خوبه اون مهم نیست خلاصه منم کیستم خوب شدو مشکلی نداشتیم اما بازم باردار نشدم تا اینکه محرم امسال رسیدو من دست ب دامان امام حسین شدم رفتم دکتر وبرام کلومیفن نوشت از 5پری شروع کردم اولین بستشو خوردمو منتظر پری شدم خیلی غصه میخوردم و گریه وشوشو ازمن بدتر ناامید شده بود دیگه ویتامیناشو نمیخورد خلاصه دیگه بیخیال درمان شدیم وازطرفیم تیکه های مادرشوو شروع شدوهی غرک چرا بچه دارنمیشید مام سنمون کمه خوخخلاصه روز عاشورا ازمسجد اومدم خونه وکلی اشک ریختم ک چرا خدامنو نمیبینه وشوشوهم گریه کرد ودعا کرد من وهمسر کلی نذر نیاز کردیم شوشو از اول محرم شیرپخش کرد حالا انگار ده سال نازا بودیم خخخخخخخخخ

خلاصه بیست وپنج مهر تولد شوشو بود زمان تخمک گذاری ک من خیلی تقویتش کردم معجون واین حرفا انگار دوباره امیدبهم برگشته بود خلاصه ما نزدیکی هرشبو داشتیم موعد پری هنوز دوروز مونده بود الکی ب سرم زد ی بی بی چک داشتم گفتم بزارم مبدونستم نیست ولی گذاشتم و منفی بود اخه هنوز دوروزم ب پریم مونده بود کلی ب خنگ بودنم خندیدم خلاصه ی ساعت بعد رفتم دستشویی داشتم دستمال مینداختم توسطل خواستم بی بی چکو بندازم دور ک شوشو نبینه انگار توهم زدم ی خط خیلییییییی کم رنگ و محو دیدم گفتم هزار دفه گذاشتم همین شکلی شدخراب شده خلاصه روز موعد پری رسید ومن حال ننداشتممن همیشه قبل از پری شدن درد شدید میکشم اونروزم درد کشیدمو نشدم فرداشم گذشت ونشدم خودمو زده بودم ب بیخیالی اخه عادی شده بود دیگه از طرفیم تونت سرچ کردم ک ازعلایم مصرف کلومیفن عقب اتداختنه خلاصه پنج روز گذشت ونشدم شوشوهم اونشب پنجشنبه بود دلش شیطنت خواست ک من ب شوخی گفتم امشب نه شاید نی نی باشه شوشو گفت پاشو بریم داروخونه رفتیم دوتا خریدیم ی ارزون ی گرون اومدم خونه باهمون لباسا پریدم دستشویی ارزونرو گذاشتم و دیدم درکمال ناباوری دوتا خط پرررررررنگ وای خدا موهای تنم سیخ شد جیییییغ زدم شوشو اومد دید دارم گریه میکنم باورش نشد گفت اون یکیم بذار اونم گذاشتم و بعله دوتا خط یاامام حسین یعنی انقد دوسم داشتی ک تو همون محرمت دامنمو سبز کردی خلاصه شوشو زنگید ب همه خبر دادو فردا صبش رفتیم بامادرشوهر ازمایشگاه مادرشوهرهنوز باور نکرد گفت توقبلانم عقب انداختی وازمایش دادی منفی شد راستش خودمم یکم ترسیدم رفتیم داخل و ازدادم دکتر فهمید خیلی استرس دارم وهی مسخرم میکرد میگفت خیلی هنوز بچه ای ک خلاصه نیم ساعت منتظر موندیم و برگه ها رسید و قبل من یکیو صداکرو وگفت منفی نوبت من شد هیچی نگفت دکتر بقلیش بهم اشاره کرد مثبته وایییییییی خدا صدام کرد ب مادر شوهرم گفت نوه دارشدی اونروز بهترین روز زندگیم بود انگار دیگه راحت شده بودم خلاصه شب ی جشن گرفتیم الان ک شش ماهه باردارم ودخترم13تیر دنیا میاد هنوز باورم نشده ک دراوج ناامیدی خدابهم ی دختر داده انشالا  ب حق امام حسین خدا دامن همه منتظرارو سبز کنه ببخشید ک طولانی شد

۱۳۹۵/۱۲/۱۴ ۱۲:۴۸:۱۶
آخرین حضور: ۱۳۹۶/۷/۱۱ ۰۹:۴۷:۵۰

سلام به همه منو همسرم نزدیک به دو سال ازدواج کردیمring loveو همسر منم خیلی به بچه دار شدن علاقه داشت و داره همش می گفت تا سنمون بالاتر نرفته بچه بیاریم اولش دوست نداشتم hardچون خواهر شوهر خودم بعد از 7 سال ازدواج هنوز بچه دار نشده (مشکل دارن) گفتم اونا ناراحت میشن اما شوهرم گفت ما نمیتونیم صبر کنیم به خاطر اونا و از بچه دار شدن خودمون غافل بشیم دیدم حق با اونه و منم موافقت کردم و هر چند خانوادهامون انتظار نداشتن اما بعدش خونواده خودم خیلی خوشحال شدن البته خونواده همسرم هم به خاطر دخترشون یکم ناراحت شدن اما در آخر تبریک گفتن ناگفته نماند وقتی به خواهر شوهرم گفتم از همه خوشحال تر شد تا جایی که هر روز حال بچه رو می پرسه smileالان دیگه  ما داریم بچه دار میشیم و از این بابت خیلی خوشحالیم الان هفته یازدهم سپری میکنم و احساس خیلی خوبی دارم برای تمام کسایی که دوست دارن مامان و بابا بشن دعا می کنم خدا بهشون فرزند سالم و صالح عطا کنه. وشما هم دعا کنید خداوند به منم فرزند صالح و سالم عطا کنه دوستنون دارم زیاد...valentine valentinecakelove

۱۳۹۵/۱۰/۹ ۱۶:۵۷:۰۹
آخرین حضور: ۱۳۹۶/۱/۲۵ ۱۹:۱۴:۰۶

چندسال بود ازدواج کرده بودیم،همه بهمون می گفتن پس چرا بچه نمیارین،من راضی نمی شدم راستش از مسئولیت سخت مادر شدن می ترسیدم،تا اینکه یه شب شوهرم باهام صحبت کرد و گفت واقعا ازته دلش آرزوی باباشدن داره،یه لحظه به خودم اومدم،دلم واسش سوخت با خودم گفتم خیلی خود خواهم که تاالان جلوگیری کردم و نداشتم بابابشه،بهش قول دادم که اقدام کنیم،فرداش رفتم دکتر و ازمایش و چکاب خداروشکر مشکلی نداشتم،یه مدت جلوگیری نکردیم حامله نشدم،تا اینکه شوهرم از اسپرم داد  تحرکش کم بود،فرستادنمون سونو،تو شؤون گفتن واریکوسل کردی ب داره و از یه دکتر خیلی معروف باهزارتا دردسر نوبت عمل گرفتیم،تمام کارای نوبت گرفتن و بیمارستان خودم انجام دادم،چون شوهرم کاملا امیدش رو از دست داده بود و فکر میکرد من تنهاش میدارم،منم گفتم خودم پیگیر کارات میشم و همیشه باهاتم،خلاصه روز شنبه بود سال93 نوبت عمل گرفتم و برگه عمل دادن واسه چهارشنبه،شوهرم رفتیم زیارت شاهچراغ،برگشتنی بهش گفتم یکم پیاده روی کنیم چون من این ماه بخاطر استرس پریودم عقب افتاده،خلاصه یه مسیر طولانی پیاده اومدیم ،فرداش که شوهرم رفت سرکار رفتم دکتر بهش گفتم شرایطشو سریع گفت از بارداری بده،از دادم مثبت بود​وای خدا باورم نمی شد،یادمه تولد آقا امیرالمومنین بود همون شب،نذر کردم اگر پسر شد بذارم امیرعلی و دخترم شد بذارم نازنین زهرا،شوهرم که باورش نمی شد فقط گریه میکرد با اینکه بارداری خیلی سختی داشتم ولی ارزشش داشت.....الان امیرعلی نازم کنارم...valentineخدایا هزاران مرتبه شکر......

۱۳۹۵/۹/۲۳ ۱۰:۱۴:۲۲
آخرین حضور: ۱۳۹۶/۳/۷ ۱۲:۲۳:۴۳

کی میشه منم بیام اینجا و خاطرات بارداری رو بنویسم...  خدایا چه امتحان سختی.... تو که میدونی من و همسرم عاشق بچه ایم...              امروز همسرم بهم گفت، دلم می خواد بچه داشته باشم، دستش رو بگیرم و پارک ببرمش....خدایا خدایا کافیه، دیگه نمی تونم تحمل کنم، نمی تونم زن های باردار رو ببینم و احساسم رو پنهان کنم، منم دلم می خواد حامله بشم، دلم می خواد دلبرکم رو در آغوش بگیرم.     دلم می خواد اولین دیدار فرزندم و همسرم رو ببینم...  ای خدا طاقتم طاق شده، ای خدا به فریادم برس، ای خدا خسته شدم خسته...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

پاسخ سوالات بر اساس تاریخ پرسش سوال

آذر 1396
چ پ ج ش ی د س
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
2930